Σας καλωσορίζουμε στο 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου Δρόμου.

Το  Φεστιβάλ είναι καρπός μιας επίμονης προσπάθειας που αρχίζει το 1987. Από τότε μέχρι σήμερα άλλοτε ισορροπώντας σε ψηλά ξυλοπόδαρα, προσπαθώντας να δούμε πέρα μακριά, άλλοτε σχοινοβατώντας επάνω σε μία χίμαιρα και άλλοτε περνώντας μέσα από πύρινα στεφάνια ωμής πραγματικότητας, παλεύοντας με τον εαυτό μας ή παίζοντας τυφλόμυγα μέσα σε όνειρο, αναζητούσαμε κάτι που καλά-καλά δεν ξέραμε.

Το  Θέατρο στο Δρόμο, το Θέατρο Εντός Πόλεως. Στην αρχή το ενδιαφέρον μας ήτανε να φτιάξουμε ένα θέατρο. Και το φτιάξαμε. Όταν πήραμε έξωση και βρεθήκαμε στο δρόμο από την οδό Μητροπόλεως και Χριστοπούλου γωνία, δεν ήμασταν απροετοίμαστοι. Η ομάδα μας είχε ήδη στο ενεργητικό της τρία θεάματα για το Δρόμο. Μπροστά μας εκτείνονταν η Σκηνή δίχως όρια.

Η τραγική ειρωνεία ήταν ότι ο θεατρικός χώρος που φτιάξαμε τότε, το «Μαγικό Θέατρο» και η ομορφιά αυτού του χώρου μας καταδίωκε για πολύ. Το γεγονός ότι δεν μπορέσαμε να τον αντικαταστήσουμε με έναν ισάξιο χώρο μας κράτησε στο δρόμο. Σιγά-σιγά ιδρυματοποιηθήκαμε. Αρρωστήσαμε… τρόπος του λέγειν, πάθαμε το σύνδρομο του άστεγου. Ο δρόμος είναι το θεατρικό σπίτι μας. Ναι, είναι αλήθεια, πολλές φορές σκεφτόμαστε την ασφάλεια της εστίας, της θαλπωρής και της αίγλης της πορφυρής μοκέτας και της βελούδινης αυλαίας.

Όμως  στο δρόμο καταλάβαμε το Θέατρο της Περιπλάνησης. Της σκηνής του θεάτρου χωρίς ορίζοντα. Αγγίξαμε το κοινό στ’ αλήθεια. Το μυρίσαμε, μας μύρισε και δεν είχαμε που να κρυφτούμε. Θέατρο χωρίς διαφυγή, θέατρο χωρίς σκοτάδια. Θέατρο χωρίς διαδρόμους και καμαρίνια. Το θέατρο της τρέλας, το θέατρο της ταπείνωσης.

Όλες  οι νέες θεατρικές ομάδες αναζητούν  ένα χώρο για δέκα παραστάσεις που τις ακριβοπληρώνουν. Είναι μεγάλη χαρά σ’ αυτό το πρώτο Φεστιβάλ να βλέπεις πάνω από πενήντα ελληνικές ομάδες να θέλουν να παρουσιάσουν τη δουλειά τους στο δρόμο. Όμως στο 2ο Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου Δρόμου το 2010 περιμένουμε παραστάσεις σε στάσεις λεωφορείων, σε τηλεφωνικούς θαλάμους, μπροστά σε κάμερες ασφαλείας για κείνους που κάνουν βάρδια, στα λεωφορεία, στα τρένα, στην αγορά, οπουδήποτε γιατί πράγματι θέατρο μπορούμε να κάνουμε οπουδήποτε και με όλα τα υλικά.

Όταν  καταθέσαμε την πρόταση υπήρξε μια  πρόβλεψη για συμμετοχή έξι ξένων  και έξι ελληνικών ομάδων. Προς μεγάλη μας έκπληξη και χαρά διαπιστώσαμε το σημαντικό ενδιαφέρον που εκφράστηκε τελικά με εβδομήντα και παραπάνω προτάσεις από το εξωτερικό και εξήντα προτάσεις από την Ελλάδα.

Όπως  ήταν φυσικό, πρωτίστως οικονομικοί λόγοι, αλλά και οργανωτικοί δεν μας επέτρεψαν να συμπεριλάβουμε όλες τις ομάδες που θα θέλαμε από το εξωτερικό, και αφετέρου θα έπρεπε να περιοριστούμε στο μάξιμουμ δυνατόν των συμμετοχών στο Κεντρικό Φεστιβάλ (Main) με ομάδες από την Ελλάδα. Έτσι, τελικά, συμπεριλάβαμε οκτώ ομάδες και μεμονωμένους καλλιτέχνες από την Ιταλία, Πολωνία, Γαλλία, Γερμανία, Βραζιλία, Ολλανδία, Σλοβενία, Βουλγαρία. και δεκατέσσερις ομάδες από την Ελλάδα για το Κεντρικό Φεστιβάλ και τριάντα τρεις ομάδες  στο Ελεύθερο (Open) Πρόγραμμα του Φεστιβάλ. Συνολικά θα συμμετάσχουν πενήντα επτά ομάδες που θα δώσουν πάνω από διακόσιες σαράντα παραστάσεις.

Τέλος, θα ήθελα να επισημάνω κάτι ιδιαιτέρως σημαντικό κατά τη γνώμη μου. Όλες οι εκδηλώσεις είναι ελεύθερες για  το κοινό. Το κοινό δεν πληρώνει εισιτήριο, δεν είναι υποχρεωμένο να παραμείνει στη παράσταση και καλείται για να συμμετάσχει σε μια ζωντανή, άμεση, δυναμική επικοινωνία όπου καλλιτέχνες και θεατές συναντιούνται στις περισσότερες των περιπτώσεων τυχαία, οικειοποιούμενοι με έναν διαφορετικό από το συνηθισμένο τρόπο, τον κοινόχρηστο χώρο της πόλης.

Ελπίζουμε πως το 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου Δρόμου θα είναι η αρχή για μια μικρή «αναίμακτη», ειρηνική χωρίς ζημία και με πολλά οφέλη… θεατρική εξέγερση.

Ευχαριστούμε πρωτίστως το Υπουργείο  Πολιτισμού  και τον Υπουργό κύριο Αντώνη Σαμαρά που μας δίνεται η ευκαιρία να ξεκινήσουμε αυτό το θεσμό.

Ευχαριστούμε  το Εθνικό Κέντρο Θεάτρου και Χορού, τον Πρόεδρό του κύριο Γιώργο Δραγώνα και τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή κύριο Ηρακλή Λογοθέτη για τη στήριξη και την εμπιστοσύνη που μας έδειξε.

Ευχαριστούμε, επίσης, όλους όσους στήριξαν το Φεστιβάλ, τον Υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων κύριο Άρη Σπηλιωτόπουλο, τη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς και το Γενικό γραμματέα κύριο Λευτέρη Μπούλια, τον πρόεδρο του Δ.Σ. και Διευθύνων Σύμβουλο του ΟΠΑΠ κύριο Χρήστο Χατζηεμμανουήλ, το Δήμο Αθηναίων και το δήμαρχο κύριο Νικήτα Κακλαμάνη, τον Πολιτισμικό Οργανισμό του Δήμου Αθηναίων και όλους τους ιδιωτικούς χορηγούς και όσους εργάστηκαν για το Φεστιβάλ.

Πάνω  απ’ όλα όμως ευχαριστούμε τις ελληνικές κυρίως αλλά και τις ξένες ομάδες που συμμετέχουν σε αυτό το Φεστιβάλ και που φιλοδοξία μας είναι να καρπίσουν, να πολλαπλασιαστούν και να κατακλείσουν τους δρόμους και τις πλατείες.

Νίκος Χατζηπαπάς

Καλλιτεχνικός Διευθυντής

Αθήνα 2009