ΜΠΟΥΛΟΥΚΙ Η θεατρική ομάδα «ΜΠΟΥΛΟΥΚΙ» δημιουργήθηκε μέσα στο 2009 από τον Αλέξανδρο Σιγαλό και το Χρήστο Συρμακέζη από την ανάγκη τους για θεατρική έκφραση και δημιουργία ιδιαίτερα στο περιβάλλον του δημοσίου χώρου που προσφέρει με αμεσότητα και γενναιοδωρία θέαμα και ψυχαγωγία στον καθημερινό άνθρωπο. Η αγάπη μας για τη ‘χειροποίητη’ θεατρική τέχνη και το αυθόρμητο, μας οδηγεί στις ρίζες του θεάτρου των μπουλουκιών πάντα φροντίζοντας παράλληλα να συνδυαστεί αυτό με το σύγχρονο θέατρο δρόμου. Προς αυτό το σκοπό, έχουμε την πρόθεση να φτιάξουμε θεάματα που να συνδυάζουν θεατρική έκφραση, μουσική, παντομίμα, χορό, κλόουν, τσίρκο, εικαστικά πλάι σε μοντέρνα κείμενα, λαϊκό θέατρο έως και το πεδίο της νοϋτικής κωμωδίας και του λαϊκού παραμυθιού. Χρήστος Συρμακέζης σπούδασε στο Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών ,κατεύθυνση Υποκριτική, στην Ακαδημία θεατρικής τέχνης της Αγίας Πετρούπολης (1 εξάμηνο), παρακολούθησε εργαστήρια Commedia del’arte, theatre training στο θέατρο Οντίν ,σύστημα Suzuki κ.α. Ακκορντεόν -Εθνικό Ωδείο Πεντέλης. Μοντέρνο χορό, contact και ακροβατικά. Αλέξανδρος Σιγαλός κατέχει πτυχίο κλασσικής κιθάρας, έχει παρακολουθήσει σπουδές φωνητικής, βυζαντινής μουσικής, παραδοσιακών οργάνων (φλογέρα, νέι).
ΤΙΤΛΟΣ ΘΕΑΜΑΤΟΣ: «Την έχασα» Στην αρχή παρουσιάζεται ζωντανά το τραγούδι του Ν. Άσιμου «Ο Ρωμιός» με ακορντεόν και φλογέρα. Στη συνέχια, η παράσταση ξεκινάει με μια αστεία παντομίμα που εισάγει σιγά σιγά το θεατή στο έργο, με τη βοήθεια της μουσικής του Nino Rota που συνοδεύει μέχρι το τέλος του κειμένου. Ο ήρωας μας είναι ερωτευμένος. Μόλις γνώρισε ένα νεαρό κορίτσι μέσα στο λούνα παρκ που αμέσως το έχασε. Μπροστά στα μάτια μας ξεδιπλώνει όλη την δραματική του περιπέτεια να βρίσκει συνεχώς και να χάνει την αγαπημένη του μέσα στα παιχνίδια. Βιώνει στο έπακρο τη χαρά του όπως και τη λύπη του. Το παιχνίδι και την απογοήτευση της ήττας του. Την ελπίδα και το άδειασμα της. Το κορίτσι αρνείται να του αποκαλύψει ακόμα και το όνομά της, και έτσι η αγωνία του κορυφώνεται στη σφαίρα του αστείου και της συμπαθείας. Παρηγοριά αλλά και πονοκέφαλο του προσφέρει το παιδί του λούνα παρκ που συνεχώς μπλέκεται στα πόδια του.
